Cumartesi, Mart 06, 2010

ananemdeyim ve ne zaman bu odada bu camın yanında bişiler okumak istesem yağmur yağıyor...
dün süper bi hava vardı arnavutköyden beşiktaşa yürüdük ve ne kadar özlediğimi farkettim baharı. ama bugün kalbimi limonlukta eziolarmış gibi bi his var.. londradaki bitmez tükenmez yağmur da canımdan bezdirdi şu 10 günlük huzurumu zaten burun kanamaları, alerji krizleri, baş ağrıları silip süpürmüşken.
döner dönmez havanın açması ve istanbulda bozulması yukarının benle bi alıp veremediği mi var die düşündürüo beni..  tek istediğim yürüyüş yapmak ve düşünmek biraz.. ama dışarı baktığımda nefes almaya bile üşeniorum

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder