televizyon bazen beni gerçekten üzebiliyor

yeteneksizsinizi izliyorum ve gözyaşlarına boğulmama saniyeler kalsa da bi sonraki leşlik ne acaba diye merak ettiğimden kapatamıyorum. gerçekten çok üzülüyorum. sokakta görsem önce bi tokatlarım bunları orası ayrı ama eğer bunları yapmamış olsalardı, bu rezilliklere en sevdiğimiz koltukta otururken dayanmak zorunda kalmamış olsaydık severdim ki ben bu insanları. gerçekten bu angutların dertlerini çok merak ediyorum. para değil, tanınmak değil, can sıkıntısı değil, bi anlık gaflet hiç değil. allah kahretsin bunların cümlesini. ya ben neden bunlara bu kadar hırsla sinirleniyorum. izlemesem de biliyorum bu dangozlar varlar. hepsini tekrar tekrar izleyip paylaşmak istiyorum. ulan it siktir ol git evinde otur. orada aklı selim bir insanın nefes alabileceğine inanmıyorum. gitmişler oraya tey allahım ya. yakacaksın bunları kardeşim